De Cruquius is de enig overgeblevene van de oorspronkelijk drie monumentale stoomgemalen die van 1849 - 1852 in 3 jaar en 3 maanden het Haarlemmermeer droogleggen. De bijna identieke stoomgemalen met de namen 'Leeghwater' en 'Lynden' verdwijnen in de 20ste eeuw onder de slopershamer; de Cruquius blijft dat lot bespaart, is als reserve-gemaal in dienst tot 10 juni 1933 en wordt daarna op initiatief van het Koninklijk Instituut van Ingenieurs ingericht als museum.

Sinds 2002 is het mechaniek van Cruquis weer gangbaar gemaakt: i.p.v. met stoom wordt het nu hydraulisch aangedreven.
De bouwtechnische staat van het monument verslechtert echter zienderogen, tot het geheel in 2009 in eigendom komt van Vereniging Hendrick de Keyser, die gelden genereert om bouwkundig en constructief een grote restauratie mogelijk te maken. Een restauratie die in de loop van 2011 wordt voltooid.

De ingrijpende restauratie van de Portugese Synagoge aan het Jonas Daniël Meijerplein nadert begin augustus 2011 haar voltooiing; het hoofdgebouw is inmiddels al weer uit de bouwsteigers en weer zichtbaar.
De oostelijke toegangspoort wordt nu ook opengesteld, waardoor de Esnoga (hoofdgebouw) en binnenplaats overdag zichtbaar zijn voor het publiek. 

In opdracht van Stichting Groninger Landschap, eigenaar van het buiten Coendersborg in Nuis (gemeente Marum, Groningen) restaureert Steenhouwer Buitenpost begin 2009 een 18e eeuwse natuurstenen wijnkoeler.

De wijnkoeler verkeert bepaald in slechte staat, omdat deze jaren in weer en wind als een soort tuinvaas in de tuin van het buiten is opgesteld. Vocht en vooral vorst hebben hun invloed doen gelden en scheuren en scherven doen ontstaan. 

September 2009 start een grote restauratie van de Laurentiuskerk in Raerd/Rauwerd (Frl). De kerk uit 1815 wordt, 100 jaar na de 'restauratie' van 1909, ingrijpend hersteld en gemoderniseerd.

Nieuw is o.a. de aanleg van waterleiding (!), maar ook een terugkeer naar de ruimte-indeling van vóór 1909, met een centrale opstelling van de preekstoel en het weer opnemen van de zes grote (muur)grafzerken als plaveisel in de kerkvloer.

De vloer in het koor van de kerk is gelegd met esteriks en plavuizen afkomstig vanuit oude grafkelders (o.a Öland-steen) onder de vloer; de vloer in de kerk wordt verder uitgevoerd in een zwarte natuursteentegel, geleverd door Steenhouwerij Buitenpost, die ook zorgt voor restauratie van het vijftal grafzerken dat tijdens werkzaamheden wordt aangetroffen.